Schrijfresidentie Wisper (week 2)

Mijn tweede week in de Bouwmeesterstraat. Het beeldatelier voelt al aan als een vertrouwde plek. Het werken aan mijn roman verloopt hier vlotter dan thuis. Is het de omgeving? De aanwezigheid van de creatievelingen die naast en onder mij aan het werk zijn? Het gevoel om op een werkplek te zijn? De afwezigheid van een internetverbinding speelt zeker en vast een rol. Soms vloek ik even wanneer ik iets wil opzoeken of op juistheid wil controleren en dat niet kan. Maar het ontbreken van internet is toch vooral een zegen voor de schrijverij. Ik surf immers zo gemakkelijk van de ene naar de andere pagina, naar mijn mail, naar facebook en andere tijdverdrijverij dat de minuten snel wegtikken. Nu schrijf ik gewoon op wat ik wil controleren en doe dat ’s avonds thuis. Ik word hier nog een efficiënte schrijfster.

Wanneer de zon schijnt, verplaats ik me naar buiten. Dit was ooit de speelplaats van de school. Het is een prachtige plek met vervallen metalen luifels en een verdwaald kleurrijk kunstwerk. De perfecte plek om scènes na te lezen en aantekeningen te maken. Op het einde van de week neem ik afscheid van het beeldatelier. Voor even toch. Twee weken vakantie. Ik geef de planten extra water en hoop ze snel weer terug te zien.